run in: 0.001start 0 run in: 0.031 نتيجه جستجو براي "يک درباره ي سرزمين من ايران" - تعداد نتايج: 50 - نمايش صفحه 1 از 5 صفحه
1. نام شعر: سرزمين عشق شاعر: ميلاد يوسفي اناركولي
سرزمین عشق ای سرزمین عشق ، ای زنده نام تو ای جاری از امید ، شادی به كام تو ای كشور شعور ، ای باغ بی خزان من دوست دارمت ، ایران جاودان تنهایی مرا ، تنها تویی پناه بر غربت دلم ، تنها تویی گواه ای خاك پای تو ، آرام جان من من یك كبوترم ، تو آسمان من بگذار تا ابد ، من با تو سر كنم از مُلك بی حدت ، حاشا ، سفر كنم یكشب به خط سرخ ، آلاله ای نوشت ایران برای من ، هستی تو چون بهشت ... (ادامه شعر)
2. نام شعر: ايران من شاعر: سهراب مهرابيان
ایران من ! ای خفته در دامان غم آنجا كه جغد شب فقط میخواند از غم مستمر باید بمانی در دلم باید بگیری دست من ای مهر تو بالاترازجان و تنم ای سرزمین كاوه وجمشید و جم برجای مانده ، ای كهن نامت شروع هرسخن اكنون چه غمگین می نوازد ساز من ایران من ! آی آنكه تاریكی چو شب وی آنكه تنگی چون قفس اینك ببین در دست من چون بگسلد زنجیرغم چون می دمد بربام شب بی شك سپیده یك سحر ... (ادامه شعر)
3. نام شعر: به پاس سپاس ازقهرمانان المپيك ميهن عزيزمان ايران(دلنوشته) شاعر: صیدعلی ملکی
چه باشكوه است وقتی پرچم كشورت باافتخاروغرور بالاترازپرچم همه ی كشورها به اهتزازدرمی آید وچه زیباست سرودملی میهن راخواندن وقتی كه شیرمردان ایرانی سربلند واستوار چون دماوند برسكوی افتخارجهان ایستاده اند من به كشورعزیزم ایران عشق می ورزم من دلاورمردان وشیرزنان سرزمین پارس را دوست دارم ای فرزندان ایران درودبرهمت والایتان كه نام ایران را بربلندترین قله ی افتخاردنیا قراردادید خداوندااین آب وخاك را ازگزنددشمنان ونااهلان روز ... (ادامه شعر)
4. نام شعر: فکر شاعر: سید نوید موسوی
دوست دارم در مورد همه چیز فکر کنم درباره ی کلبه ی متروک وسط باغ درباره ی رودی که تبدیل شده به یک جاده درباره ی چوپانی که برّه اش رادر کوهها گم کرده است. درباره ی حسرت پیز زن بیمار برای رفتن به امام زاده ی بالای تپّه درباره ی کارگی که دوست دارد یک روز مرخصی با حقوق بگیرد. و درباره ی خودم که چقدر بی فکرم. ... (ادامه شعر)
5. نام شعر: درباره ي ايران وايراني شاعر: صیدعلی ملکی
آهای مردم دنیا! می دانیدجرم ماچیست؟ جرم ما این است: استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی؛ اگرغیراین بودیم، حق همه چیزراداشتیم؛ حتی بمب هسته ای... مثل: رژیم اشغالگرقدس *** ایران؛ میراث دارتمدنی است؛ كه موزه های دنیا، به آثارش، معتبرند... *** ایران، خانه ی ماست؛ ورودبیگانگان ممنوع! بیگانه! اگربه میهمانی آمدی، دراین خانه به روی میهمان بازاست؛ اگرخیال باطل درسرداری، كه خیالت، رنگ حقیقت، به خود نمی گیرد... حقیقت صاحب این خانه، مهمان نوازی ، ... (ادامه شعر)
6. نام شعر: سرزمين كودكي شاعر: آمنه اقليدي
می روم آهسته درافكار خویش میزنم مضراب غم بر تارخویش یاد ایامی كه در پس كوچه ها میدویدم من به دنبال صدا سرزمین كودكیهایم كجاست؟ بوی عطرش با مشامم آشناست خاطراتم سرزمین كودكی است بهتر از این سرزمین پاك نیست این منم آشفته ای درشهرعشق قصه ناگفته ای درشهرعشق سرزمین كودكیهایم كجاست؟ بوی عطرش با مشامم آشناست سرزمین كودكیهایم دل است هجرت ازاین سرزمین بس مشكل است سرزمین كودكیهایم تویی نغمه جانبخش لالایم تویی ریشه من سرزمین كودكی است به ... (ادامه شعر)
7. نام شعر: ايران....... شاعر: پارسا خسروي
نباشد مثل ایران در جهان نگینی كه نیاید در بیان چو باغی شكفته ایران زمین بهشتی برین است این سرزمین كه مردانش چو شیری آهنین برابربانوانش فرشته در زمین چوداردمردمانی نیكنام بماندنام ایران همیشه جاودان گویم اینك ز بزرگان وطن از دلیر مردان این مرز كهن چو كوروش نیست درجهان دادگر عدل پرور وعدالت گسترو اصلاح گر نداریم چو نوشیروان شیر ژیان كه مهرداد بود دشمن رومیان فریدو ... (ادامه شعر)
8. نام شعر: ایران ما شاعر: میلاد ماهیار
ای که نامت سر فرازُ یادِ تو در خون ِما راهِ تو، جانم بِبازم آتشت در ساز ما ننگ من را، گر تو را تنها نهم، ایران ما اَر زمین و گر زمان یک شبی رویت بتازند چون مغول رام سازم آورم در زیر پا نقص تو هرگز نبینم یک دمی ایران ما از کُدامین شَهر ِتو آرَم سخن یاوه گویم گر بیابم جای بد روستاهایت همه باغ برین آبهایت نیلگون، رنگ خدا نیست گردد هر که مَدحَت را نگوید یک زمان ایران ما اَرگِ تو شُهر جهان بود یالِ شیرانَت بُلند رستمَت نامَش چو رعدُ آستان ... (ادامه شعر)
9. نام شعر: درباره تو شاعر: رسول ادهمی
وقتی درباره تو حرف می زنم صورتم را دوست دارم ... (ادامه شعر)
10. نام شعر: ايران من شاعر: راضیه فروتن
منم فرزند كورش دختری از نسل پاك آریایی كه میراثم رسیده مهر وعشق وپارسایی عدالت علم خواهی بی ریایی عطش دارم برای دیدن روزی كه ایران تو بر افلاك عالم سر بسایی * * * تو ای ایران ، بهشت من كه عشقت ریشه دارد در سرشت من تو فردا می رسی تا اوج خروشان وغرور آمیز چون موج تا بالا بلند عرصه های علم ودانش به آنجایی كه بد خواهان عالم به مردان توانمند و غیورت رشك ورزند توای ایران چه فرداهای زیبایی ، تورادر انتظار است كه ایر ... (ادامه شعر)
|