0

انسان

شکل قلم:F
اندازه قلم:  A A  
چیدمان:
رنگ قلم:                      
پس زمینه:                    

گاهي اوقات آنقدر پست ميشوم كه فكر ميكنم ، من هم انسانم ، من هم آدمم !!!!!
ميشكنم
مي هراسم
از اين شبها
غم ها
دردها
با دو چشم پراز گناه زل ميزنم به خودم
و نفسهايم
تنها صداييست كه سكوت سرد اطاق را خرد ميكند
---
؟؟

امتیاز: 0.0 از 5 (مجموع 0 رای)
نسخه چاپي  اضافه کردن به ليست Favorites  دعوت از يک دوست براي ديدن اين صفحه  فرستادن اين شعر با نامه  گذاشتن اين شعر در وبلاگ يا سايت خودتان  تاريخ ثبت و شماره سريال شعر لينک ثابت اين شعر  گزارش خطا یا تخلف یا محتوای نامناسب   



این شعر را خواندند (اعضا)

! (5/7/1387),مهدی صادقيان (5/7/1387),شکوفه (5/7/1387),! (5/7/1387),کاپلان (5/7/1387),ميثم زارع (5/7/1387),! (5/7/1387),علی محمدی (26/10/1387),علی محمدی (23/12/1387),

نقطه نظرات

نظرها

نام: مهدی صادقيان کاربر عضو  ارسال در جمعه 5 مهر 1387 - 12:16

نمایش مشخصات مهدی صادقيان سلام
عالى بود کوتاه و محکم
عزت زياد


نام: شکوفه   ارسال در جمعه 5 مهر 1387 - 13:15

يه چيزى توى شعرت سوال باقى مونده ، شاىد همون چيزى که باعث شده اينو بنويسي ، يا شايد هم من دارم اشتباه ميکنم ، به هر حال جمله ى اولتو خيلى دوست داشتم :
گاهى اوقات آنقدر پست ميشوم که فکر ميکنم من هم انسانم!
@};- @};-


نام: کاپلان کاربر عضو  ارسال در جمعه 5 مهر 1387 - 15:45

نمایش مشخصات کاپلان سلام دوست
کوتاه ولى دلنشين و پر از احساس
يا حق


نام: اميد صباغ نو کاربر عضو  ارسال در جمعه 5 مهر 1387 - 16:15

نمایش مشخصات اميد صباغ نو سلام
آفرین بر تو علی جان
شعرت حس خوبی داره
پایان خوبی هم داره . فقط به شرطی که در نوشتار دقت بیشتری بکنی
شاد باشی خوب شاعر


نام: ميثم زارع کاربر عضو  ارسال در جمعه 5 مهر 1387 - 16:57

نمایش مشخصات ميثم زارع درود بيکران بى اختيار ياد شعر حميد مصدق افتادم کجايى اى انسان
اى عصاره عصيان پاينده باشيد



ارسال نظر

نام کاربري: کلمه رمز:
نام شما: ايميل شما:
آدرس وب: http:// کد:  
استفاده از شکلک در نظر
نظر شما:
 

 نظر بصورت خصوصی برای شاعر ارسال شود.
  مشخصات شما در اين دستگاه ذخيره شود.